Ik heb jarenlange ervaring in de opsporing van seksuele misdrijven. Daar zag ik van dichtbij wat er gebeurt als seksualiteit ontspoort. Achter ieder dossier zat een mens: een slachtoffer, een verdachte, ouders, vrienden en anderen die geraakt werden. Enerzijds dossiers waarin geen enkele twijfel bestond over wat er was gebeurd: ernstig, doelbewust seksueel geweld waarbij iemand bewust de grenzen van een ander overschreed. Maar ik zag ook dossiers waarbij ik dacht: dit was mogelijk niet nodig geweest of had voorkomen kunnen worden.

Situaties waarin jongeren nog volop bezig waren met het ontdekken van hun eigen lichaam, grenzen en seksualiteit. Waarin onervarenheid, gebrekkige communicatie, onduidelijkheid over wederzijdse grenzen of het simpelweg niet weten hoe je met elkaar praat over seks een rol speelde. Dat maakt wat iemand is overkomen niet minder ingrijpend en het neemt de verantwoordelijkheid van degene die een grens overschrijdt niet weg. Wel liet het mij zien dat sommige situaties mogelijk anders hadden kunnen verlopen als mensen eerder hadden geleerd hoe ze met seksualiteit, grenzen en elkaar kunnen omgaan.

Dat inzicht veranderde mijn blik. Ik wilde niet alleen helpen wanneer het misgaat, maar ook bijdragen aan wat eraan voorafgaat

Zo ontstond Expertisecentrum Seksualiteit & Veiligheid.